Insaan ki fitrat hai ke Naraaz hota hai…

Yeh bhi kya, koi andaaz hota hai…

Us waqt mere chehre ki rangat badal jati hai

Jis pal wo kabhi mere sath hota hai…

Maayus chehre ko is tarah hansa deti hai

Shabnam ki chot sahkar jaise, Gulab khila hota hai…

Sochta hun usse ruthkar kar dekhun kabhi

Hansi Dekhkar uski, aisa kahan hota hai…

SHADAB ki dua dua mein shamil hai bas yahi

Dekhiye wo ajnabi, kab mera hota hai….

 How is it that I can feel so deeply
for someone I’ve never met?
Sometimes I feel so close to you
But you’re so very far away.

If I can’t touch your body,
I hope I can at least touch your heart.
For you have touched my heart
in a very special way.

It seems that fate brought us together.
I was so alone until I found you.
Now, whenever I think of you,
I can’t help but smile.

During the day
my thoughts often turn to you.
Our daily conversations
Are the highlight of my day.
I long for the day
when I can touch you, hold you,
feel your warm embrace.
Â

I want to see your lovely smile
just before the sweetness of your kiss.
I want to walk with you along the beach.

I want to treat you the way
you should be treated.
With all the respect, affection, and tenderness you deserve.
I am patiently waiting for you.
Because I know in my heart..
”You are more than worth the wait”.

karwan mohabaat ke kaha rukte hai…..
siyasaton ke zor dillon pe kaha chalte hai…..
koi lakh darwazon ke peeche kead kar
iski mehek ko…….
per jahah se guzar jaye kafilile
aashikon ke…..
vahan patjhard main bhi mohabaat ke
phool khilten hai…….
jor laga le zamana jitna…..
joouda karne ki koshish karta rahe ye…..
chahe zamiee se aasma tak ki diwaron main
chunva de ishq ko…….
par sachche aashikon ko alhadaala khud mai
hi unke mehboob ke didar bakshate hai….
karwan mohabaat ke kahan rukte hai……
siyasaton ke zor dillon pe kaha chalte hai…..

आयुष्यात पहिल्यादा कोणीतरी मनापासुन आवडल होत
खरच तिच्यावर मी मनापासुन प़ेम केल होत – १

पहिले आम्हा दोघांमध्ये फक्त मैत्रीच नात होत
नंतर मात्र तिच वागण बोलण मला आवडत गेल होत
आयुष्यात – - प़ेम केल होत – २

एके दिवशी सकाळी तिला माझी बनशील का अस विचारल होत
तिने मात्र उत्तर न देताच निघण पसंत केल होत
आयुष्यात – - प़ेम केल होत – ३

दोन दिवसांनी मात्र तिने उत्तर नाही अस दिल होत
मैत्रीच नात मात्र पुढे चालु ठेवीन अस सांगितल होत
आयुष्यात – - प़ेम केल होत – ४

हळु हळु मात्र तिच्या मैत्रीच गोड विष प्याव लागत होत
विसरता येत नाही म्हणुन मैत्रीवर समाधान मानाव लागत होत
आयुष्यात – - प़ेम केल होत – ५

नंतर मात्र आयुष्य संपवावस वाटत होत
पण तिला दोष लागेल म्हणुन तेही जगाव लागत होत
आयुष्यात – - प़ेम केल होत – ६

इतरांसाठी मात्र माझ प़ेम एकतफी॔ होत
पण मी मात्र तिच्यासाठी प़ेम साठवुन ठेवल होत
आयुष्यात – - प़ेम केल होत – ७

सगळ काही पाहिल असशीलच मग
एकदा प्रेम करून बघ..

एकटच काय जगायच..?
आयुष्याची दोरी कुणाच्या तरी हातात देऊन बघ..

खुप वेळ असेल तुझ्याकडे..
आयुष्यातील दोन क्षण कुणाला तरी देऊन बघ..

कविता नुसत्याच नाही सुचणार…
त्या साठी तरी एकदा प्रेम करून बघ..

खुप छान वाटत रे..
सर्वात सुंदर भावनेला अनुभवुन बघ…

नुसता तडफातडफी निर्णय घेऊ नकोस..
ह्या गोष्टींचा पण विचार एकदा का होइना करून बघ..

नुसतच काय जगायच..
जिवंतपणी मरण काय असते ते अनुभवुन बघ..

एक जखम स्वतः करून बघ..
स्वताच्या पायावर कुर्हाड़ मारून बघ..

नुसत सुखच काय अनुभवायचे..
दुखाच्या सागरात एक डूबकी मारून बघ..

विरहाच्या तलवारीचे घाव सोसून बघ..
थोड्या जखमा स्वतः करून बघ..

रिकाम काय चालायच..?
आठवणीचे ओझे काय असते ते एकदा पेलुन बघ..

रडत असलेले डोळे लपवत..
एकदा हसण्याचा प्रयत्न करून बघ..

सोपं नसत रे…एकदा रडून बघ..
तुझ्या अश्रुंची चव चाखून बघ..

सांगण्याचा हेतु एवढाच की..
एकदा का होइना प्रेम करून बघ..

एक वेडा कवी….

किती दिवस झाले ना
माझे मन धुंदावले नाही
कुठल्या गाण्याने वेडावले नाही
मोगऱ्यानेदेखील गंधाळले नाही
गाणीच चांगली नाहीत अताशा
मोगराही छान फ़ुलत नाही अताशा

आज मला आठवतीये ती अल्लड तू
पोक्तपणाच्या जळमटांमागची हुल्लड तू
पावसाच्या सरीने बेभान होणारी तू
ठेक्यावर थिरकणारी नादान तू
क्षितिजाकडे पाहात हरवणारी तू
चांदण्या डोळ्यात जागवत निजणारी तू

तेव्हाही तुला विचार होतेच
आता त्याची मतं झालीयेत
तेव्हाही तुझी आवड होतीच
आता मात्र तुझी निवड ठरलीये
तुझी रसिकतेची छिद्रं बुजलीयेत
दारं बंद करुन घेतलीस गीतं कुजलीयेत

बघ परत एकदा हात पसरुन
पाउस देईल तुला तुझं तळं
बघ परत एकदा खिडकीत बसून
आभाळ अजून आहे तसंच निळं
नव्या जाणीवेने बघ मोगरा हुंगून
खात्री आहे मला तो टाकेल मोहरून

बघ परत एकदा परतून
सापडशील बघ स्वत:ला
बघ तर परत एकदा हरवून

दीपा

अगं जरा थांब ना…….
अशी हात झटकून जावू नकोस
एकटा उभा बघ मी अंधारात
ठेव ना…..सोबत दिवा नेवू नकोस

चोहिकडे अंधार दाटलेला
वटवागुळांची किरकिर…..
बघ सारे बोचकारतात मला
तुला नाही का माझी फिकिर

ये ना परत अशी…..
हातात दिवा घेवून ये
बघ मी उभा अजुन अंधारातच
थोडा तरी प्रकाश दे…..

हळूहळू दोघे चालत राहू
दिव्याच्या प्रकाशात…….
सोबत दे ना मला तुझी
खडतर प्रवासात…….

सूर्यकिरणे दिसेपर्यंत
चालत राहू आशेने……
धर जरा हात घट्ट
चल सोबत विश्वासाने…..

……..अमरीश अ. भिलारे.

आंखों से दूर ही सही,कहने को तो कोई अपना होता…
प्यार की दुनिया मे,काश अपना भी आशीया होता।

मुस्कुराता हूँ अक्सर दर्द को गले लगा कर…
हसी में छिपा दर्द, काश किसी ने तो देखा होता।

होता न दर्द युंह दिल के धड़कने पर …
दिल-ऐ-ज़ख्म पर मरहम, काश किसी ने तो लगा होता।

बढ़ते ना कदम मयखाने की और बार बार
शरबत-ऐ-जाम काश किसी ने होठों से पिलाया होता।

~~~~~~~~~~~पूर्वी~~~~~~~~~~~